Με αυτή τη φράση χαρακτήρισε ο Πρωθυπουργός την επίδοση της κυβέρνησης στο θέμα του ΟΠΕΚΕΠΕ. Αυτή τη φορά δεν μπορούσε να κρυφτεί βλέπετε πίσω από άλλους. Δεν υπήρχαν σταθμάρχες να λιντσάρουμε, ούτε ξαδέρφια για να παραιτήσουμε. Αυτή τη φορά, ο ΠΘ εξαναγκάστηκε στην παραδοχή του λάθους του, χωρίς εξιλαστήρια θύματα.
Έτσι, σε ένα τηλεοπτικό πάνελ υπήρξε η ερώτηση για το εάν το «αποτύχαμε» ήταν λάθος έκφραση, και αν η σωστότερη θα ήταν το «μας πιάσανε». Φυσικά, όταν το πρώτο αντανακλαστικό είναι να απαντώνται τέτοιες παθογένειες με το «πάντα έτσι ήταν τα πράγματα» σίγουρα η δεύτερη φράση ταιριάζει καλύτερα. Ειδικά, όταν από τις επισυνδέσεις προκύπτει ότι έγινε προσπάθεια να κρυφτεί η αλήθεια και εμποδιστεί το έργο της εισαγγελέως. Οπότε, όπως και στα Τέμπη με το μπάζωμα, και εδώ έγινε προσπάθεια συγκάλυψης, στην οποία για καλή μας τύχη, «αποτύχανε».
Ωστόσο, δεν αποτύχανε μόνο αυτοί. Κι εμείς αποτύχαμε. Εμείς χάσαμε τα κονδύλια που δόθηκαν για έναν από τους πιο σημαντικούς τομείς της οικονομίας μας. Εμείς είμαστε που θα χρυσοπληρώσουμε τα δυνητικά δισεκατομμύρια που χάσαμε με ένα πρόστιμο άλλου μισού δις. Ένα πρόστιμο το οποίο είναι δυσανάλογο με τα πρόστιμα σε άλλες χώρες για την ίδια υπόθεση, μαρτυρώντας την έκταση που είχε στη δική μας.
Αποτύχαμε, ως πολίτες. Γιατί το ένα τέταρτο τους ψήφισε, και οι άλλοι μισοί δεν ψηφίσανε καθόλου. Αποτύχαμε επειδή τους εκλέξαμε. Διότι τους δώσαμε το 41% που τους έκανε να νιώσουνε τόσο άτρωτοι και να γίνουν τόσο αλαζόνες ώστε η κυβέρνηση να μένει απτόητη από τα τεράστια σκάνδαλα που έπληξαν τη χώρα μας με τη δική της υπογραφή.
Αποτύχαμε, ως κοινωνία. Γιατί, συνεχίσαμε τις πελατειακές σχέσεις με το κράτος. Διότι, δεν προσπαθήσαμε να αποτινάξουμε το βάρος αυτό από την οικονομία μας αλλά αρκεστήκαμε στο να μείνει το σύστημα μέχρι να έρθει και η δική μας σειρά. Με την ανοχή μας επέζησε μια κατάσταση η οποία μας βυθίζει σε χειρότερα μονοπάτια.
Ο Πρωθυπουργός σε μια του φράση εγκόλπωσε όλη την αλήθεια για την κατάσταση της χώρα μας. Αποτύχαμε. Στο χέρι μας, όμως, είναι να συνεχίσουμε δυνατότεροι και να αντιπαρατεθούμε σε ένα σύστημα που για να επικρατήσει απαιτεί να χάσουμε εμείς. Γι’ αυτό, αγωνιζόμενοι στους δρόμους και στις κάλπες, θα ανοίξει μια δίοδος σε ένα πραγματικό κράτος δικαίου. Μόνο τότε θα μας επιτραπεί να πούμε ότι «πετύχαμε».
Η Μαρία Καρυστιανού ξεκινάει την πορεία της προς την πολιτική. Πού θα οδηγήσει αυτό της…
Ο Zohran Mamdani έφερε προοδευτική αλλαγή στη Νέα Υόρκη· τι μπορεί να διδαχθεί η Ελλάδα…
Μπορεί η τέχνη να σταθεί πέρα από τον δημιουργό της; Μια στοχαστική ματιά στον Σαββόπουλο,…
Η Νένα Μεϊμάρη εξηγεί πώς η μουσική Jazz παραλληλίζει και καθρεφτίζει τη ζωή μας. Πόσα…
Η βεβήλωση των έργων τέχνης από τον βουλευτή της Νίκης, έφερε πολλές αντιδράσεις στη χώρα.…
Ο Χαράλαμπος Τερζόπουλος γράφει για την αναγκαιότητα της συμμετοχής των νέων στον οργανωμένο Ποντιακό χώρο…