The Power of Voting

In the wake of the 2023 general election in Greece, it is useful to examine the important data that this election produced. However, this analysis will be focused on the most shameful of all data: the abstention. The percentage of abstention was 46%, a very high but (in this particular political climate) very expected result. In truth, the expected and the usual rarely overlap with what is right. Therefore, I am writing this article as a love letter toward political participation and the power of the vote.

For starters, the profile of the person who abstains from elections should be outlined. Three are, more or less, the types of people who do not participate in elections: First, the people who are unable to get to the polling stations be it because they live far away (young adults tend to leave Greece in pursuit of more opportunities), or because they are elderly and/or have mobility issues, with each of these categories being excluded from my analysis. Second, are the people who are indifferent to the elections, a behaviour that could be attributed to either ignorance regarding politics, or indifference due to distractions and the individualistic tendencies of the modern person. Third, are the people who are interested in facilitating social change but abstain from voting as a means of protest. The two latter types of people are the ones I will try to persuade to vote.

Το πρώτο επιχείρημα υπέρ της άσκησης του εκλογικού δικαιώματος είναι το γεγονός ότι ο απέχων δίνει τη δυνατότητα σε τρίτους (τους μη απέχοντες) να έχουν λόγο έναντι του ιδίου για το μέλλον του. Δηλαδή, ο απέχων εμπιστεύεται την τύχη του σε ξένα χέρια που σκοπός τους σίγουρα δεν είναι η προάσπιση των συμφερόντων του ίδιου αλλά των δικών τους. Πολλοί, αν και σκέφτονται το επιχείρημα αυτό και πάλι δεν ψηφίζουν με πρόφαση ότι «όλοι ίδιοι είναι, δεν έχει σημασία τι θα ψηφίσεις». Βέβαια, δεν είναι όλοι ίδιοι. Αν όλοι ήταν ίδιοι θα ισχυριζόταν κανείς ότι χιλιάδες υποψήφιοι έχουν παρόμοιες ιδιοσυγκρασίες και κοινούς σκοπούς, κάτι που θα ήταν αδύνατο σε ένα οποιοδήποτε δείγμα ακόμη και δέκα ατόμων. Η  άποψη ότι «όλοι ίδιοι είναι» αναφέρεται στην πεποίθηση ότι η πλειονότητα των πολιτικών θέλει να θησαυρίσει μέσω της πολιτικής χρησιμοποιώντας αθέμιτα την εξουσία που της δίνεται. Δεν είναι εύκολο να αντικρούσει κανείς αυτή την άποψη με τον τεράστιο αριθμό σκανδάλων και διαφθοράς στα οποία έχουν μετάσχει Έλληνες πολιτικοί. Αλλά με την αδιαφορία για τα κοινά και την ατιμωρησία των πολιτικών αυτών (τουλάχιστον σε επίπεδο εκλογών) δίνουμε χώρο σε ένα πολιτικό σύστημα πλήρης ασυδοσίας και ως εκ τούτου μεγαλύτερης διαφθοράς. Αν, δηλαδή, τα σκάνδαλα του παρελθόντος μας αηδιάζουν τόσο ώστε να μην ψηφίζουμε, μπορούμε μόνο να φανταστούμε πώς θα ήταν τα σκάνδαλα όταν εμείς οι ίδιοι τους δίνουμε άλλοθι να συνεχίσουν. Τέλος, ακόμη κι αν λίγο πολύ όλοι κρίνονται ακατάλληλοι, ας ακολουθήσουμε τη λαϊκή σοφία όπου «το μη χείρον βέλτιστο», τακτική η οποία δίνει μια βραχυπρόθεσμη ηρεμία και χρόνο για μακρόπνοη αλλαγή.

Moreover, abstention from voting is especially disrespectful if performed by Greek people, due to our shared history and the struggles of our ancestors. Democracy was founded in ancient Greece and is the legacy and perhaps the greatest contribution of our nation to the world, as the foundation of Western culture. However, democracy is dependent upon the people and their active role in their communities. Thus, it loses its power when inaction and indifference take over. Not too long ago, our grandparents fought against the fascist regime of the junta and restored our democracy. So, for Greek people, it has historically been a struggle towards democracy and freedom. With this historic link between democracy and our country, it is an action of respect for our ancestors’ sacrifices, to use our democratic power to vote.

The only way to change our world for the better is indeed for every one of us to contribute and work together for our shared interests, and participating in elections is the bare minimum towards that goal. Change cannot be achieved through indifference, and revolution cannot be successful through inaction. The fight for democracy was not finished when the junta was defeated, that’s when it began. But in a crisis-ridden and politically inactive Greece, it starts to seem like a losing battle. The only salvation from a return to those dark times is through our participation in the democratic process and the continuation of the everlasting battle for democracy and its ideals. Our vote is, indeed, our power. It is an honour and a duty to use it.